Księga Urantii

Księga Urantii, po raz pierwszy wydana przez Fundację Urantii w roku 1955, twierdzi, że została przedstawiona przez niebiańskie istoty, jako objawienie dla naszej planety, Urantii.

Tekst Księgi Urantii mówi nam o początkach, historii i przeznaczeniu ludzkości i naszych związkach z Bogiem Ojcem. Przedstawia jedyny w swoim rodzaju i frapujący obraz życia i nauk Jezusa. Przed ludzkim duchem otwiera nowe perspektywy czasu i wieczności i przynosi nowe szczegóły naszej przygody, podczas wznoszenia się w przyjaznym i starannie zarządzanym wszechświecie.
Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.

Księga Urantii, jako taka, nie jest „religią". Bazuje na religijnym dziedzictwie z przeszłości i teraźniejszości, popierając osobistą, żywą wiarę religijną.
Czytelnicy z różnych stron świata opowiadają , że Księga Urantii wywarła na nich ogromne wrażenie i częstokroć odmieniła ich życie. Inspiruje ich do osiągania nowych poziomów rozwoju duchowego i rozwija ich zrozumienie wartości życia ludzkiego.

Księga Urantii składa się z czterech części:

Część I opisuje strukturę i zarządzanie wszechświata, tak materialnego jak i duchowego. Wkracza swobodnie tak samo w rejony ducha jak astronomii i kosmologii. Opisując wszechświat porusza się tak w jego materialnych domenach, jak i poza czasem oraz przestrzenią.

Część II opisuje funkcjonowanie materialne i organizację duchową wszechświata lokalnego (10 milionów zamieszkałych planet). W swej fizycznej części przechodzi od opisu makrokosmosu do mikrokosmosu, potem śmiało idzie w domeny "podkwantowe", aż do potencjałów przestrzeni. Niektóre informacje dotyczą zjawisk nieznanych nauce, bądź nie dowiedzionych naukowo w czasie pierwszego wydania książki, w roku 1955, a które później naukowcy odkryli.

Część III opisuje historię Ziemi - Urantii według jej nazwy w katalogach kosmicznych - od czasu powstania Układu Słonecznego. Opisuje tworzenie się planety i jak ewolucja, wspomagana przez istoty duchowe, kształtowała pierwszych ludzi, historię kosmicznych nauczycieli cywilizacji oraz miasta przez nich zbudowanego, zalanego wodami Zatoki Perskiej. Podaje szczegóły kosmicznego buntu i jego następstw, historię Adama i Ewy, pięknego ogrodu Eden, potem odstępstwa tych nadludzkich istot od ustalonego planu rozwoju planety, aby poprzez opowieść o Melchizedeku wprowadzić nas w czasy historyczne oraz wydarzenia opisane w Starym Testamencie.

Część IV Księgi Urantii, na swoich ponad siedmiuset stronach przedstawia odtworzoną na nowo historię życia Jezusa z Nazaretu. Opowieść ta, choć w większości zbieżna z narracją Nowego Testamentu, przynosi tysiące nowych szczegółów takich jak dzieciństwo, lata szkolne i młodzieńcze, ciężką pracę cieśli po śmierci Józefa, nieszczęśliwą miłość Rebeki córki Ezry, podróże po całym niemalże świecie śródziemnomorskim w towarzystwie dwu Hindusów, głoszenie ewangelii, apostołów jako ludzi z krwi i kości, apostolstwo kobiet, śmierć i zmartwychwstanie.