Filozofia szamanizmu
Życie potoczne dostarcza nam wielu przesłanek do tego, by filozofować o życiu w ogóle. Filozof, który nie zajmuje się normalnym życiem, który się nim nie interesuje jest fałszywym filozofem. Normalne życie posiada w sobie prawdę, mechanikę i prawa, które odnoszą się do rzeczywistości w ogóle. Jedną z podstawowych przesłanek, jakie zdobywamy obserwując pospolite życie jest to, iż nasze potrzeby są w świecie spełniane. Pod tym względem życie okazuje się optymistyczne. Dziwi więc podejście wielu myślicieli, którzy przecząc wartości życia w ogóle, przecząc sensowi istnienia nie negują zarazem właściwości normalnego życia. Wielu z nich korzysta z jego logiki, z jego mądrości – bo tak można nazwać wiedzę, jaką przynosi – zupełnie wyraźnie.
Bywa, iż poprzez preferowanie egzotycznych poglądów człowiek zdobywa uznanie w społeczeństwie i czerpie normalne korzyści.
Pesymiści, pseudo-filozofowie i cała gromada ludzi wyraźnie negujących sens życia jakoś w tym życiu funkcjonują i z niego korzystają. Gdyby postąpili podobnie jak Mahawira, twórca dżinizmu (przy czym Mahawirą nie kierowały przesłanki pesymistyczne czy nihilistyczne) powinni oni odmówić sobie zupełnie wszystkiego, z jedzeniem i ubraniem włącznie by autentycznie, szczerze, dostatecznie żyć według swojej własnej filozofii. Postępując inaczej wyrzekali się jej, zaprzeczali jej postulatom.
Nie da się zanegować sensu, logiki normalnego życia, tym samym nie da się zanegować sensu i logiki poznawania prawdy i rozwiązywania problemów filozoficznych. Tak jak nie da się zanegować faktu, iż przyroda (nazwa ta jest bardzo mętna, ale przyjmijmy ją czysto pragmatycznie) karmi nas, na swój sposób ubiera (użyczając surowców) i dostarcza innych rzeczy zaspokajających nasze doraźne potrzeby, nie da się zanegować tezy iż rzeczywistość nie pozwala nam się poznać, zrozumieć, że pytania o życie po śmierci, sens życia, źródło życia i istnienia nie mogą znaleźć swojej całkowicie oczywistej odpowiedzi.
Człowiek korzysta ze świata z potrzeby i uczy się tego ciągle, by jego działania okazywały się skuteczniejsze. Skąd wiadomo, że w samym świecie nie znajduje się odpowiedź na stawiane problemy filozoficzne jak śmierć i to, co dalej (etc.)? Skoro użytkujemy świat i odnajdujemy w nim spełnienie na poziomie wegetatywnym i zmysłowym to dlaczego mamy wątpić, iż nie mamy szansy na zaspokojenie rozumowe czy też umysłowe? Istnienie choćby szamanizmu, który w swoich książkach bardzo przekonująco opisuje w jednej ze swoich publikacji Wojciech Cejrowski podpowiada, iż w samej naturze istnieje możliwość odkrycia najważniejszych prawd życia i śmierci. Pytanie o metodę także na poziomie zorganizowanej filozofii wypada skierować ku szamanom, joginom i innym „mistykom naturalistycznym”.
